Helderheid en samenhang in je communicatie en op je event, met hier en daar een scheutje humor
Ik hou van helderheid. Van teksten die doen wat ze moeten doen. En ik merk hoe snel die helderheid onder druk komt te staan als duidelijke taal geen vaste plek krijgt in een organisatie.
Hetzelfde zie ik bij events. Een sterk programma, boeiende sprekers. En toch blijft er achteraf het gevoel hangen dat het sterker had gekund.
Ik vind het in beide gevallen zonde van de tijd, het geld en de energie. En op slechte dagen word ik er behoorlijk opstandig van. Op goeie dagen ook, maar dan eet ik snel een stuk chocolade ;-)
Als het dreigt vast te lopen, ga ik op de rem staan. Ik stel vragen van de vervelende soort, en haal ruis weg. In je organisatie én in de voorbereiding van je event. Zodat er opnieuw helderheid komt en mensen mee zijn.
Hoe het begon
Juli 2009. Net geen 30 was ik toen ik in de kathedraal van Firenze stond. Op dat moment kreeg ik telefoon: ik mocht starten bij Wablieft. Dat zette iets in gang wat me niet meer losliet. Als redacteur en trainer duidelijke taal keek ik binnen bij heel wat overheden en vzw’s. Ik zag hetzelfde patroon terugkeren: een tekst herschrijven of een schrijftraining organiseren is niet voldoende om duidelijke taal te verankeren. Ik wilde al gauw zélf mee duwen en trekken aan die kar.
Ook in 2009 ontdekte ik improvisatietheater. Het was geen liefde op het eerste gezicht, en dan druk ik het nog zacht uit. Het was hard op mijn bek gaan, recht krabbelen en opnieuw beginnen. Ik ontdekte gaandeweg hoe heerlijk ik het vond om creatief buiten de lijntjes te kleuren, en om mee te surfen op de energie van het publiek. Ik leerde te luisteren, reageren en vertrouwen op wat er in het moment gebeurde. Ook dat liet me niet meer los.
Na een tijd merkte ik dat ik het leuker vond om improvoorstellingen te presenteren dan om zelf mee te spelen. Het voelde natuurlijker om het geheel te bewaken en de schakel te zijn tussen het publiek en de spelers.
Hoe het nu gaat
Sinds 2020 presenteer ik zakelijke events onder de naam Mevrouw Krul. Ik startte in volle coronacrisis, toen de eventsector op slot ging. Achteraf gezien misschien niet de beste timing, maar ik zat met een ei en moest dat leggen.
Idem voor mijn werk rond duidelijke taal. Na bijna 17 jaar bij Wablieft voelde ik dat het tijd was om meer solo te gaan. De ervaring neem ik mee, de goesting ook.
Dit is helemaal Farida
Ik zorg voor helderheid en rust. In je organisatie en op je event.
Ik denk mee na én steek ook de handen uit de mouwen. Ik blijf niet aan de zijlijn staan tot het werk af is. Ik werk mee tot het ook klopt in de praktijk.
Ik werk het best met mandaat en vertrouwen. Zo kunnen we echt dingen in beweging zetten.
Ik werk het liefst voor organisaties die de wereld beter willen maken. Voor overheden en vzw’s die mensen centraal zetten.
En ja, af en toe zit daar een speelse krul bij. Dat helpt om complexe dingen behaphaar te maken.
© Erik Kottier
Ook nog dit
Geef toe, je scrolde naar beneden voor de sappige weetjes. Hier komen maar liefst vier stuks:
Wie ik het liefste zie: m’n gezin en m’n thuisstad Gent. Samen met m’n vriend en onze dochter woon ik in de Gentse deelgemeente Gentbrugge. Als ik naar m’n gezin kijk of als ik door de Gentse binnenstad wandel, dan denk ik vaak: jawadde, hier voel ik me thuis.
Wat ik het liefst eet: melkchocolade van Côte d’Or, of melkchocolade met zeezout en karamel van Tony’s Chocolonely (ja, zó specifiek)
Waar ik het liefst naar kijk: (post)apocalyptische films en series in het algemeen en zombiefilms en -series in het bijzonder (tip: Shaun of the Dead voor de humor en The Walking Dead voor de condition humaine)
Wat ik het liefst doe: uitwaaien in Oostende in de herfst (die kleuren aan de kust tijdens de herfst zijn echt a chef’s kiss)
Een inkijk in mijn hoofd?
Een andere kant van mij vind je op Instagram. Daar schrijf ik en treed ik op als Mevrouw Krul.